Extracellulair slijmkapsel
Veel
sieralgsoorten zijn in het bezit van een dik, naar buiten toe scherp begrensd
slijmkapsel. Zo’n kapsel pleegt de gehele cel te omsluiten, inclusief eventuele
armvormige uitsteeksels. Het potentiële voorkomen van zulke markante kapsels
blijkt taxongebonden te zijn. Bij de genera Closterium en Micrasterias,
bijvoorbeeld, wordt deze structuur niet aangetroffen, terwijl het bij onder
meer Cosmarium, Staurastrum en Staurodesmus een tamelijk
algemeen verschijnsel is (hoewel niet bij alle soorten).
De
functie van een extracellulair slijmkapsel bij sieralgen is niet geheel duidelijk.
Aangezien de dichtheid (soortelijk gewicht) van het slijmkapsel lager is dan
dat van de eigenlijke cel zal het kapsel bij planktonische soorten de uitzaksnelheid
vertragen. Omdat een extracellulair kapsel de partikelgrootte aanzienlijk doet
toenemen kan het tevens begrazing door zooplankton (watervlooien) bemoeilijken.
Een derde hypothese is dat het kapsel de opname van schaarse voedingsstoffen
(anorganische verbindingen als fosfaat en nitraat) zou vergemakkelijken (bijvoorbeeld
door de aanwezigheid van specifieke enzymen). Voor laatstgenoemde hypothese
pleit dat bij sieralgsoorten uit eutrofe (voedselrijke) wateren geen duidelijke
kapsels worden aangetroffen (Coesel 1994).
Literatuurreferentie:
Coesel,
P.F.M., 1994. On the ecological significance of a cellular mucilaginous envelope
in planktic desmids. — Algological Studies 73: 65-74.

Foto
© IBED
Cel
van Xanthidium fasciculatum omgeven door een duidelijk slijmkapsel. De
buitenkant van het kapsel wordt gemarkeerd door talrijke staafvormige micropartikeltjes,
vermoedelijk bacteriën. |