home |
|
|
|
|
|
Hoewel de celafmetingen
van sieralgen in het algemeen groter zijn dan die van de meeste andere
groepen eencellige algen, zijn er tussen de afzonderlijke soorten enorme
verschillen waar te nemen. De kleinste soorten zijn minder dan 10 micrometer
lang (1000 µm = 1 millimeter). Een voorbeeld hiervan is Actinotaenium
geniculatum, een zuurminnende soort die zich doorgaans tussen veenmos
ophoudt. |
|
|
afbeelding rechts: Korte celdraadjes van
Actinotaenium geniculatum op cellen van een Sphagnum-blaadje.
(Vaag op de achtergrond zijn de twee celtypen te zien die kenmerkend zijn
voor Sphagnum, nl. levende, groene cellen, afgewisseld met dode,
doorschijnende cellen). De afgebeelde cellen van Actinotaenium geniculatum
meten ongeveer 8 bij 5 µm. |
|
Extreem lange cellen kunnen worden aangetroffen bij soorten van de geslachten Closterium en Pleurotaenium. Soorten als Closterium turgidum en Pleurotaenium nodulosum bijvoorbeeld, kunnen wel meer dan een millimeter (1000 µm) lang worden. |
|
![]() foto © Henk Schulp (vindplaats: De Haak bij Zegveld). |
Twee gepaarde cellen van Xanthidium octocorne (gefotografeerd kort na celdeling) naast een semiceltop van Pleurotaenium coronatum (var. robustum). De celdimensies (lengte x breedte) van X. octocorne zijn ca 25 x 20 µm (exclusief stekels); die van P. coronatum ca 600 x 55 µm. |
Groot in twéé dimensies zijn met name de cellen van veel Micrasterias-soorten, waaronder de wijd verbreide soorten M. thomasiana en M. rotata. Ook enkele tropische soorten vallen op door hun forse afmetingen |
|
|
rechts: Micrasterias laticeps (ca 100 x 160 µm) met ernaast een kleine, ongespecificeerde Staurastrum-soort (in top-aanzicht) en een draadvormige kolonie van Teilingia granulata (celafmetingen ca 7 x 7 µm) |
![]() foto © Peter Coesel (vindplaats: Crique Yiyi in Frans Guyana). |
| Ook bķnnen het genus Micrasterias komen grote verschillen in celgrootte voor, zoals hieronder geļllustreerd. | |
|
|
Micrasterias torreyi
(var. curvata), |